برای من هتل فقط یک ساختمان نیست؛ یک موجود زنده است. قلبش در لابی میتپد، اتاقهایش روح و خاطرات میهمانان را در خود جای میدهد، پرسنلش همچون خون در رگها جریان دارند و مدیریت، مغزی است که همه چیز را هماهنگ میسازد. نفس این موجود زنده، میهمانانی هستند که حضورشان به آن حیات میبخشد.
از سال ۱۳۸۵ تاکنون، زندگی حرفهای من در صنعت هتلداری، همراهی با این موجود زنده و مراقبت از تکتک ضربانهای آن بوده است.
